SWIETA.SEJNY.PL

Kosciol przesladowany
10 lipca 1945 r., na dzien przed swoim powrotem do Polski i niespelna trzy
tygodnie przed zakonczeniem obrad konferencji w Poczdamie, Prymas Polski
kardynal August Hlond otrzymal list od podsekretarza stanu Stolicy
Apostolskiej monsignore Domenico Tardiniego. W korespondencji tej D. Tardini
w imieniu Papieza Piusa XII poinformowal Prymasa Polski o nadaniu mu
specjalnych uprawnien decyzja Swietej Kongregacji dla Nadzwyczajnych Spraw
Koscielnych. Jakie przeslanki zdecydowaly o tym, iz w czasie, kiedy
alianckie tuby propagandowe oznajmialy swiatu zwyciestwo nad armiami Adolfa
Hitlera, sytuacje na ziemiach polskich oceniono w Watykanie jako szczegolna,
odbiegajaca od kreowanej przez deklaracje sojusznicze normalnosci?
Z tresci dokumentu, przeslanego Prymasowi Polski przez mons. D. Tardiniego,
przebijal gleboki niepokoj Stolicy Apostolskiej o zakres swobodnego
kontaktowania sie miedzy Watykanem a biskupami polskimi.
Cezaropapizm stalinowski
Czy obawy te byly uzasadnione? Przeciez obowiazywal Konkordat zawarty przez
Rzeczpospolita Polska 25 lutego 1925 r. W okresie miedzywojennym biskupi
polscy wypracowali wraz z wladzami panstwowymi model wzajemnych relacji. Oba
podmioty szanowaly sie i byly sobie potrzebne. Ich stosunki nigdy nie
przybraly ksztaltu ostrego konfliktu.
Jednakze ziemie polskie zajete przez Armie Czerwona traktowane byly przez
Sekretariat Stanu Stolicy Apostolskiej jak obszar, na ktorym nadal toczy sie
wojna, jak terytorium pozbawione wladzy panstwowej, ktora - zgodnie z
Konkordatem - pomoglaby biskupom, w ramach posiadanych kompetencji, w
uporzadkowaniu spraw koscielnych.[1]
Kilkadziesiat kolejnych lat zapisanych na kartach historii
srodkowo-wschodniej Europy mialo dowiesc precyzji i dalekowzrocznosci Ojcow
Kosciola w ocenie zaistnialej wowczas sytuacji spoleczno-politycznej. Ocena
ta byla zgodna z doswiadczeniami Stolicy Apostolskiej na temat ZSRS -
panstwa ateistycznego, rzadzonego przez barbarzyncow niszczacych
bezwzglednie katolicyzm.
Powstal swoisty system relacji panstwa do Kosciola, uksztaltowany w Rosji
Sowieckiej, okreslany jako "cezaropapizm stalinowski". Termin ten okreslaly
nastepujace czynniki:
- tradycja cezaropapizmu bizantyjsko-moskiewskiego, charakteryzujacego sie
zwierzchnictwem wladzy panstwowej nad koscielna oraz polityka drobiazgowego
nadzoru i ingerencji aparatu panstwowego w sfery wewnetrzne Kosciola;
- ideologia komunistyczna, zmierzajaca do narzucenia calemu spoleczenstwu
swiatopogladu ateistycznego przy uzyciu aparatu panstwowego, poslugujacego
sie w tym celu terrorem;
- marksistowska koncepcja prawa jako instrumentu wladz partyjno-panstwowych
w osiaganiu okreslonych celow ideologicznych; byla to swoista odmiana
pozytywizmu prawniczego, odrzucajacego istnienie norm prawa naturalnego jako
nadrzednych w stosunku do prawa stanowionego; prawo mialo charakter klasowy,
sluzebny wobec interesow klasy panujacej, faktycznie natomiast sluzylo
interesom absolutnych rzadow partii komunistycznej, a scislej - oligarchii
partyjnej (nomenklatury).[2]
Plan Sierowa
Plan walki z Kosciolem powszechnym w Polsce opracowany zostal w latach 40.
przez pelnomocnika NKWD na Polske, gen. Iwana Sierowa, ktory ustalil
zasadnicze wytyczne i metody dzialania rezimu Boleslawa Bieruta. Opracowujac
ten plan, gen. I. Sierow wzorowal sie na doswiadczeniach sowieckich,
przystosowujac je do polskich warunkow. Zdawal sobie sprawe z tego, ze NKWD
po raz pierwszy dziala w kraju w ogromnej wiekszosci katolickim. Uwazal, ze
metody tej walki powinny byc subtelniejsze oraz obliczone na dluzszy
okres.[3]
Akcja antykoscielna zajmowalo sie na najwyzszym szczeblu drabiny partyjnej
Biuro Polityczne PPR, pozniej PZPR. Opracowywanie skonkretyzowanych,
strategicznych zadan w tym zakresie przydzielano kilku towarzyszom na
najwyzszych szczeblach nomenklatury. Mieli oni do dyspozycji dwa
instrumenty - do 1950 r. specjalny Departament ds. Wyznan, utworzony, wzorem
ZSRS, w Ministerstwie Administracji Publicznej, w ktorego miejsce utworzono
Urzad ds. Wyznan przy Prezydium Rady Ministrow, oraz XI Departament MBP,
pozniej IV Departament MSW. Urzad ds. Wyznan nie prowadzil wlasnej
polityki - byl de facto wykonawczym organem Biura Politycznego partii w
zakresie "polityki wyznaniowej". Zasadniczym natomiast instrumentem terroru
politycznego i fizycznego wobec duchowienstwa pozostawal wspomniany
departament MBP - MSW, ktory sprawowal wyspecjalizowana "opieke" nad
Kosciolem.
Ten model organizacji aparatu represji oraz generalne zalozenia walki z
Kosciolem katolickim pozostawaly aktualne przez caly okres trwania PRL.
Warunkiem koniecznym jego istnienia i funkcjonowania byla stalosc
moskiewskiego zaplecza.
Usunac Kosciol
Walke z duchowienstwem katolickim przyjmowano w dokumentach programowych -
najpierw PPR, a pozniej PZPR, oraz w uchwalanych pod ich dyktando aktach
normatywnych - jako podstawowe zadanie panstwa komunistycznego. Przez caly
okres - od 1944 r. do 1989 r. - cel ten pozostawal niezmienny, niezaleznie
od profilu poszczegolnych ekip KC i kreujacych coraz to "nowsza
rzeczywistosc" sylwetek pierwszych sekretarzy.
Przepisy stanowionych ustaw i dekretow przybieraly postac norm
restrykcyjnych, prowadzacych do ograniczenia wolnosci religijnej w wymiarze
indywidualnym i instytucjonalnym. Regulacje te zmierzaly wprost do usuniecia
religii z zycia publicznego i pozbawienia Kosciola dotychczasowych
uprawnien. Usankcjonowane w ten sposob represje dotyczyly:
- usuwania symboli wiary z zycia publicznego, w tym zniesienia przysiegi
religijnej skladanej w urzedach panstwowych,
- laicyzacji zycia rodzinnego,
- pozbawienia instytucji koscielnych praw majatkowych,
- likwidacji stowarzyszen katolickich,
- upanstwowienia szpitali, zakladow opieki spolecznej, organizacji Caritas,
- znoszenia swiat koscielnych,
- likwidacji prasy i wydawnictw katolickich,
- usuwania nauki religii ze szkol publicznych, likwidacji szkol katolickich,
- ingerencji w sprawy wewnetrzne Kosciola, a zwlaszcza w obsadzanie urzedow
koscielnych,
- powolania do zycia organow panstwowych do walki z Kosciolem.[4]
Wrog klasowy
Od 13 do 14 kwietnia 1947 r. obradowalo w Warszawie plenum KC PPR. W trakcie
obrad towarzysz Wladyslaw Gomulka stwierdzil m.in., iz "oddzielna kategorie
warstwy reakcyjnej stanowi znakomita wiekszosc kleru na czele z hierarchia
koscielna oraz pokazna czesc tzw. swiata nauki i inteligencji. Kategoria ta,
mimo swej malej liczebnosci, stanowi bardzo powazna sile reakcji, gdyz jest
szerokim rozsadnikiem ideologii (...). Wkladem w to pojecie i stare, i
szkodliwe, a niezwalczone dotychczas w zupelnosci, sa tradycje historyczne i
codzienne wsaczanie ideologii reakcyjnej w ducha narodu przez Kosciol (...).
Zwlaszcza wiele sobie obiecuje, wielkie nadzieje poklada reakcja polska i
miedzynarodowa w dzialalnosc kleru rzymskokatolickiego w Polsce i w
katolickim duchu narodu polskiego, ktory to duch, wedlug tej rachuby, ma mu
zamknac droge postepowego rozwoju, ma go utrzymac w ciemnocie i
konserwatyzmie".
W stosunku do Kosciola, zaliczonego w poczet wrogow "klasowych" i
panstwowych, nalezalo - wedlug wymienionego komunistycznego przywodcy - uzyc
tych samych narzedzi, ktorymi od 1944 r. zwalczano podziemie
niepodleglosciowe, najpierw z AK, potem z PSL.[5]
Podobny ton przebija z dokumentow programowych KC PZPR, przyjetych 37 lat
pozniej. W "Zalozeniach polityki wyznaniowej panstwa" uchwalonych 6
listopada 1984 r. przez Wydzial Administracyjny KC PZPR stwierdzono:
"Nasze pryncypia ideowe i strategiczne cele socjalizmu, warunkujace
kontynuacje polityki wyznaniowej panstwa wobec kosciolow, zwiazkow
wyznaniowych i ludzi wierzacych, pozostaja niezmienne. Polityka wyznaniowa
jest sluzebna wobec zadan klasowych panstwa socjalistycznego. W sferze
ideologicznej wymaga to prowadzenia walki z doktryna spoleczna Kosciola. W
sferze politycznej - niezmiennego przestrzegania rozdzialu Kosciola od
panstwa i przeciwdzialania tendencjom wykorzystywania Kosciola
rzymskokatolickiego do walki z panstwem socjalistycznym (...). Katolicyzm
jest waznym elementem zycia narodu polskiego, a potrzeby religijne obywateli
sa zjawiskiem dlugotrwalym. Postepy laicyzacji maja bowiem powolny przebieg
i zahamowania, spowodowane spadkiem aktywnosci ideologicznej partii i
panstwa oraz zwiekszona agresywnoscia klerykalizmu (...). Zdarzaja sie fakty
wykorzystywania wierzen religijnych do antysocjalistycznych celow
politycznych (...). Reformy ustrojowe przeprowadzone wbrew woli Kosciola
zdjely z niego odium sluzenia klasom wyzyskujacym. Ulatwia mu to dzis
przyjmowanie roli obroncy interesow narodowych i ´rzecznika postulatow
niezadowolonego spoleczenstwa´ (...). Zachodnie osrodki propagandowe i
dywersyjne od lat staraja sie wykorzystac Kosciol do walki z komunizmem. Nie
ukrywaja swoich zamiarow zwlaszcza po rozwiazaniu ´Solidarnosci´ (...).
Wystepuja zjawiska agresywnego zachowania sie ekstremy koscielnej i
demonstrowania przez nia antysocjalistycznych pogladow i postaw. Ingerencje
wladz panstwowych w episkopacie i kuriach przynosza ograniczone, czesciowe
skutki (...). Doktryna spoleczna Kosciola i wzrost jego aktywnosci stanowia
wyzwanie i zagrozenie dla socjalistycznych wartosci (...). Panstwo (...)
musi zdecydowanie przeciwstawic sie naduzywaniu tej swobody w celach
sprzecznych z porzadkiem prawnym (...). W tym celu (...) - demaskowac i
zwalczac sily dazace do nadania Kosciolowi charakteru ´legalnej opozycji
politycznej´ oraz przecinac wiezi faktycznej opozycji antysocjalistyczne z
Kosciolem (...) - w politycznej neutralizacji ekstremalnego nurtu Kosciola,
zwalczac zjawiska wojujacego klerykalizmu i angazowanie sie w dzialania
naruszajace porzadek spoleczny, prowadzic dzialania zapobiegajace i
ograniczajace wrogie inicjatywy kleru wojujacego, konsekwentnie
przeciwdzialac naduzywaniu miejsc kultu religijnego do gloszenia pogladow
wrogich socjalizmowi i wykorzystywaniu symboli religijnych do celow
politycznych (...), prowadzic
... wiecej »

kaczusia wrote:

a gdzie jest lista tych ksiezy ktorzy kolaborowali
z UB? - zapomniales Kaczka?

wieslaw,"/...@algonet.se/" wrote:

Mowisz o rabinach, czy ksiedzach?
AB

ab wrote:
> > kaczusia wrote:
> > > Kosciol przesladowany
> > a gdzie jest lista tych ksiezy ktorzy kolaborowali
> > z UB? - zapomniales Kaczka?
> Mowisz o rabinach, czy ksiedzach?

- Ukryj cytowany tekst -- Pokaz cytowany tekst -wieslaw,"/...@algonet.se/" wrote:

A pisz nawet sanskrytem.....
AB